B. en G. beginnen zelf al aardig te praten. Dat wil zeggen: 1-woord zinnen. En dan is het niet meer nodig om te ‘verzinnen’ wat ze in een bepaalde situatie zeggen. We gaan het dus nu anders aanpakken. Het worden reallife conversaties. Niet altijd even leuk, maar voor mij leuk genoeg om te weer te geven om zo toch iets te ‘onthouden’ wat er is gebeurd.